Etykiety produktów. Co warto wiedzieć.

Czy ktoś Wam już to kiedyś mówił aby sprawdzać etykiety? W artykule z Newsweek z listopada 2010 znajduje informacje

„Polak razem z chlebem, wędlinami i nabiałem zjada w ciągu roku dwa kilogramy środków chemicznych, czyli trzy pudełka proszków do prania.”

W dostępnych danych epidemiologiczno - sanitarnych dowiadujemy sie, iż w ciągu roku spożywamy średnio ok 2 kg różnorodnych dodatków ukrytych w żywności. Zdaniem dietetyków naszą czujność powinny najbardziej wzbudzić produkty o długim okresie ważności. Wydaje się nam, że dodatki dopuszczone przez normy Unii Europejskiej są dla naszego organizmu nieszkodliwe jednak powinniśmy zachować wobec nich ostrożność. Zbyt duża ilość tych substancji może mieć dla naszego organizmu złe skutki.

Warto wiec wiedzieć, które z nich mogą nam szkodzić:

E110 (żołcień pomarańczowy) znajduje się w marmoladzie, w żelach, gumach do żucia, w powłokach tabletek – może wywołać różne reakcje alergiczne;

E124 (czerwień koszenilowa) dodawana do ryb wędzonych, budyniów, cukierków owocowych – szkodzi osobom uczulonym na aspirynie;

E133 (błękit brylantowy) znajduje się w warzywach konserwowych – powinny unikać go osoby z zespołem jelita nadwrażliwego i innymi schorzeniami przewodu pokarmowego;

E154 (brąz FK) dodawany jest do śledzi i niektórych konserw wędzonych rybnych – jeżeli spożywamy te produkty zbyt często i w zbyt dużych ilościach, brąz FK odkłada się w nerkach i naczyniach limfatycznych;

E102 (tartrazyna) syntetyczny żółty barwnik z grupy azowej. Może wywołać alergię. Zagrożone są zwłaszcza osoby, które reagują alergicznie na aspirynę (kwas acetylosalicylowy) i astmatycy. Działania uboczne: trudności w oddychaniu, wysypka na skórze i zaburzenia w widzeniu. Odradza się spożywanie. Uwaga alergicy;

E180 (litolrubina) syntetyczny czerwony barwnik azowy. Stosowany do barwienia przeznaczonych do spożywania skórek serów. Odradza się częste spożywanie. Uwaga alergicy;

Konserwanty – powinniśmy zwrócić większa uwagę na:

E210 (kwas benzoesowy) zawarty w galaretkach, w sokach owocowych, w napojach bezalkoholowych, w margarynie, piwie – u niektórych osób podrażnia on śluzówkę żołądka i jelit i wywołuje swędzącą wysypkę;

E249 (azotyn potasu) i E250 (azotyn potasu) używany do peklowania mięs – mogą powodować tworzenie się rakotwórczych nitrozoamin;

E220 – E228 (siarczany) są w konserwach, w sokach owocowych, w winie, w skórkach owoców cytrusowych, w wiórkach kokosowych – u osób wrażliwych mogą wywołać nudności i bóle głowy;

E214 (ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego) syntetycznie otrzymywany konserwant. Pochodna kwasu benzeosowego. Stosowany przeważnie w produktach rybnych, sałatkach i innych wyrobach owocowo – warzywnych. Może powodować zmiany smaku potraw. W testach przeprowadzonych na zwierzętach odnotowano jego działanie jako środka odurzającego, rozszerzającego naczynia i wywołującego skurcze mięśni. Odradza się częste spożywanie. Uwaga alergicy;

E250 (azotyn sodu) syntetycznie produkowany konserwant i stabilizator barwy,. Stosowany powszechnie do peklowania mięsa przeznaczonego do produkcji wędlin. Hamuje rozwój bakterii szkodliwych dla zdrowia. Spożyty w dużych ilościach utrudnia transport tlenu przez krew. Jest to szczególnie niebezpieczne w przypadku niemowląt. Podczas podgrzewania peklowanych przetworów mięsnych – w temperaturze powyżej 150 stopni C – wchodzi w reakcje z cząsteczkami białka, w wyniku czego mogą wytwarzać się rakotwórcze nitrozoamny. Odradza się częste spożywanie.

Przeciwutleniacze – podobnie jak i inne konserwanty, chronią produkt przed zepsuciem. Naturalnymi przeciwutleniaczami znajdującymi się w produktach żywnościowych są witaminy C i E, jednakże podczas obróbki termicznej ich zawartość zmniejsza się i trzeba te straty wyrównać. Większość przeciwutleniaczy dodawanych do żywności to substancje naturalne, bezpieczne dla zdrowia. Rzadziej stosuje się związki syntetyczne (np. do koncentratów zup, frytek mrożonych, mas z orzeszków ziemnych, gumy do żucia). Wśród nich należy zwrócić uwagę na:

E310 (galusan propylu), E512 (dichlorek cyny), E330 (kwas cytrynowy) – mogą podrażniać żołądek;

E320 (butylohydroksyanizol) – syntetycznie produkowany przeciwutleniacz. W dużych dawkach powoduje zaburzenia pracy wątroby. U zwierząt doświadczalnych stwierdzono po jego podaniu powstawanie wrzodów dwunastnicy. Przy przyjmowaniu dużych dawek możliwe jest odkładanie się w organizmie. Podejrzewany o możliwość wywoływania alergii. Odradza się częste spożywanie. Uwaga alergicy.

Substancje zakwaszające – zakwaszanie jest najstarszą metodą przedłużenia trwałości produktu spożywczego. W tym procesie stosuje się substancje naturalne, ale jest tez sporo syntetycznych – jedne i drugie mogą okazać się niekiedy szkodliwe.

E260 (kwas octowy) zawarty w owocach i warzywach marynowanych oraz w sosach – jest źle tolerowany przez osoby o tak zwanym delikatnym żołądku;

E508 (chlorek potasu), E509 (chlorek wapnia), E511 (chlorek magnezu) - zawarte w przyprawach w dużych ilościach działają przeczyszczająco – powinny zrezygnować z nich osoby, które mają dolegliwości nerek i wątroby;

E525 (wodorotlenek potasu) dodawany jest do konfitur,galaretek – może wywołać bóle jelitowo – żołądkowe;

E517 (siarczan amonu) jest obecny w wielu artykułach – w większych stężeniach, może być przyczyna biegunek;

E400 (kwas alginowy) jest niewskazany dla kobiet w ciąży;

E407 (karagen) może przyczyniać się do owrzodzenia jelit;

E338 (kwas fosforowy) przeciwutleniacz i regulator kwasowości. W dużej dawce może upośledzić wchłanianie wapnia, magnezu i żelaza. Duże spożywanie fosforu, może prowadzić do osłabienia kości i odkładania się wapnia. Odradza się częste spożywanie.

E620 (kwas glutaminowy) syntetyczna substancja wzmacniająca smak. Duże jego ilości zawierają produkty z kuchni chińskiej – sos sojowy. Podejrzewa się, że u osób bardzo wrażliwych około dwie godziny po spożyciu może dojść do objawów sztywności karku, pleców i ramion oraz może wystąpić przyspieszona praca serca, bóle głowy i uczucie osłabienia („syndrom restauracji chińskiej”). Nowsze badania nie potwierdziły w prawdzie tych podejrzeń, ale i nie usunęły wszystkich wątpliwości. Przedawkowania są możliwe, ponieważ kwas ten nie jest niewyczuwalny podczas jedzenia. Osoby wrażliwe powinny uważać. Odradza się częste spożywanie;

E476 (polirycynoleina poliglicerolu) syntetyczny emulgator i stabilizator. Stosowany w produktach przeznaczoncyh do smarowania pieczywa o zredukowanej ilości tłuszczu, sosów sałatkowych, słodyczy na bazie kakao i czekolady. W testach na zwierzętach przy podawaniu dużych dawek obserwowano powiększenie wątroby i nerek. Odradza się częste spożywanie;

E520 (siarczan glinu) syntetyczny stabilizator. Stosowany do kandyzowanych owoców i warzyw. Zwiększa obciążenie organizmu glinem. Osoby cierpiące na nerki mogą mieć kłopoty spowodowane odkładaniem się glinu w organizmie. Podejrzewa się, że jest współodpowiedzialny za występowanie choroby Alzheimera. Odradza się częste spożywanie.

Preparaty zastępujące cukier – są to półsyntetyczne zamienniki cukru (słodziki), produkowane częściowo z cukrów prostych. Niektóre z nich mogą być szkodliwe.

E420 (sorbitol), E421 (mannitol) spotykane sa najczęściej w żywności dla diabetyków – po spożyciu większych ilości tych substancji można dostać bólów brzucha i biegunki.

E951 (aspartam), E954 (sacharyna) obie te substancje nie są polecane osobom z wrażliwym przewodem pokarmowym.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ciąża, Rodzina, Zdrowie i uroda, Życie codzienne i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Etykiety produktów. Co warto wiedzieć.

  1. ~Dawid pisze:

    Akurat w miąższu jest sorbitol :) ale doczytałem jak go robią i wszystko naturalnie. A co powiesz na sorbinian potasu? Pozdrawiam

    • Edyta - Dystrybutor FLPP pisze:

      Sorbitol – wspomaga absorbowanie witamin i składników mineralnych. Wodny sorbitol jest uzyskiwany ze specjalnie przetworzonej kukurydzy.
      >> http://flpp.blog.pl/2013/06/20/wyjasnienie-dodatkowych-skladnikow-w-miazszu-aloe-vera-firmy-flp/

      E 202sorbinian potasu – wykorzystywany jest jako środek konserwujący w żywności, otrzymywany na drodze reakcji chemicznej. Występuje również w sposób naturalny w niektórych owocach. Jest on solą potasową kwasu sorbowego.
      W przemyśle spożywczym E 202 wykorzystywany jest przede wszystkim jako konserwant w pieczywie, napojach, winach, cydrze, dżemach, czekoladzie, wypiekach a także jogurtach i serach. Wykorzystywany jest również chętnie w suszonych owocach, mięsach. Sorbinian potasu jest otrzymywany współcześnie na drodze reakcji chemicznych. Nie zostawia po sobie posmaku, co jest szczególnie cenione w branży spożywczej.
      Z tego względu E 202 jest stosowany na tyle powszechnie, że jego całkowita eliminacja z diety wymagałaby rezygnacji z większości produktów przetworzonych.
      E 202 służy przede wszystkim jako konserwant żywności. Jego główne działanie to wydłużanie przydatności do spożycia. Działanie to polega hamowaniu działania enzymów, ograniczeniu rozwoju mikroorganizmów (bakterie, drożdże, grzyby) w pożywieniu do którego został dodany sorbinian potasu. W przypadku wina powstrzymuje on dalszą fermentację napoju.
      Maksymalne obecnie dopuszczalne spożycie sorbinianu potasu wynosi 25 mg / kg masy ciała (ADI – za ec.europa.eu). To oznacza, że przeciętna osoba o masie 70 kilogramów może go spożyć 1750 mg. Poziomy te są uregulowane prawnie.
      E 202 jest bezpieczny w użytkowaniu i nietoksyczny. Jest on jednym z bezpieczniejszych sztucznych dodatków do żywności jednak również w jego przypadku istnieją badania wskazujące potencjalne zagrożenia z jego długotrwałego spożycia w większych dawkach – przede wszystkim związane z uszkodzeniami DNA (badanie z 2010 opublikowane w Toxicology in Vitro)
      Możliwe są u niektórych osób reakcje podobne do alergicznych. Są to reakcje stosunkowo rzadkie. Reakcją na sorbinian potasu może być podrażnienie skóry (wysypka), zdarzać się mogą przy bardzo dużym spożyciu nudności i biegunka.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>