Bakteria Helicobacter pylori w żołądku czy też w dwunastnicy.

Bakteria Helicobacter pylori to jedna z przyczyn powstawania wrzodów trawiennych żołądka, czy wrzody dwunastnicy, jej obecność zwiększa również ryzyko występowania zapalenia żołądka typu B.

Zakażenie ta bakterią sięga w Polsce 70% społeczeństwa, jednak nie każdy organizm odczuwa problemy związane z jej istnieniem w przewodzie pokarmowym.
U niektórych osób bakteria ta powoduje:

  • zwiększone wytwarzanie kwaśnego soku żołądkowego
  • powstawanie ognisk metaplazji żołądkowej
  • rozwój miejscowej reakcji zapalnej błony śluzowej
  • osłabienie procesów obronnych błony śluzowej

Zapalenie żołądka jest obrzmieniem i podrażnieniem błony śluzowej żołądka. Do objawów zapalenia żołądka należą: dyspepsja (niestrawność), wymioty, bóle głowy, uczucie pieczenia i dyskomfort. W przypadku wrzodu dyskomfort lub ból odczuwany jest w dołku nadbrzusznym. Po spożyciu alkoholu lub ostrych przypraw ból nasili się 2 lub 3 godziny później. Z ciężkimi wrzodami mogą wystąpić kwaśne wymioty lub krwawienie. Stolec może być czarny lub zawierać krew.

Aloes to roślina, która w swoim składzie ma skarbnicę zdrowia. Zawiera poniżej wymienione składniki, a w organizmie człowieka działają one synergicznie – wzajemnie się uzupełniając i doskonale adaptując do organizmu.

  • Substancje mineralne: wapń, magnez, fosfor, sód, cynk, żelazo, mangan, potas, chrom, miedź
  • Witaminy: wszystkie z grupy B (w tym B12 – ewenement w świecie roślin), witamina C, beta-karoten, cholina i kwas foliowy
  • Aminokwasy: dziewięć z dziesięciu podstawowych aminokwasów dietetycznych, alanina, cystyna, kwas glutaminowy, prolina, hydroksyprolina, seryna, tyrozyna
  • Nienasycone kwasy tłuszczowe: linolowy, linolenowy, myristylowy, kaprylowy, palmitynowy, stearynowy
  • Substancje przeciwbólowe: lupeol (naturalny kwas salicylowy), mleczan magnezowy
  • Substancje przeciwzapalne: bradykinaza, beta-sitosterol, kampesterol
  • Substancje przeciwbakteryjne: kwas cynamonowy, lupeol, fenole, związki siarkowe
  • Pochodne antrachinonowe: aloina, emodyna (obie w skórce, o niekorzystym działaniu) barbaloina, izobarbaloina, antracen, antranol, kwas aloetynowy, estry kwasu cynamonowego, kwas chryzopranowy, niektóre olejki eteryczne, rezistannol
  • Enzymy: peroksydaza, alliaza, katalaza, lipaza, cellulaza, karboksypeptydaza, amylaza, zasadowa fosfataza i inne
  • Bio-stymulatory: dość tajemnicze związki obecne w śladowych ilościach (prawdopodobnie kompleksy niektórych witamin z metalami). Mają działanie katalityczne i nie dają się wyizolować z aloesu. Działaniem bio-stymulatorów zajmował się ukraiński badacz Fiłatow.
  • Ligniny: substancje, których podstawowym składnikiem jest celuloza. Ich działanie wiąże się ze znakomitymi zdolnościami penetracyjnymi aloesu w głąb ludzkiej skóry.
  • Saponiny: związki z grupy glikozydów, miąższ zawiera ich około 3%. mają działanie ściągające, lekko odkażające i myjące
  • Cukry: monosacharydy (glukoza i fruktoza), polisacharydy (polimannozy i glukomannozy), acetylowane pochodne cukrów oraz liczna grupa tak zwanych mukopolisacharydów

Substancji aktywnych w tej cudownej roślinie jest ok. 270. Nie jest istotne, co dokładnie działa w aloesie w ten czy inny sposób. Najważniejsze jest to, że wszystkie te substancje, skomponowane przez naturę w doskonały ilościowo kompleks przynoszą tak znakomite efekty zdrowotne. Skoro natura umieściła daną dobroczynną substancję pośród innych biologicznie czynnych w środowisku aloesu, i najlepiej objawia działanie właśnie tam, w czymś, co z powodzeniem można by nazwać „odpowiednim towarzystwem”. To jest właśnie synergia.

Miąższ Aloesowy może być stosowany na zewnątrz – czyli na skórę, błony śluzowe itd., oraz do wewnątrz – czyli do picia. Można bardzo długo wymieniać działanie aloesu w przewodzie pokarmowym. Jednak jego najważniejszym działaniem na przewód pokarmowy jest poprawa funkcji trawiennych, ulga przy zgadze i niestrawności, ulga przy wzdęciach i skurczach jelitowych, regulacja wypróżniania, regulacja nawracających biegunek, dzięki niemu wysiłki odchudzania są bardziej efektywne, przy regularnym spożywaniu następuje poprawa samopoczucia i wzrost energii.

Aloes w żołądku i dwunastnicy – wzmacnia mechanizmy obronne błony śluzowej. Działa on również łagodząco, ponieważ w jego skład wchodzi wiele śluzo-wielocukrów bardzo zbliżonych chemicznie do tych, które w celach ochronnych produkuje śluzówka żołądka. Miąższ aloesowy hamuje nadmierne wydzielanie kwasu solnego przez błonę śluzową żołądka. Tą właściwość przypisuję się antyhistaminowym działaniem aloesu (leki na nadkwasotę działają na zasadzie blokowanie receptora histaminowego). Aloes nie neutralizuje kwasu, lecz sięga do przyczyn nadprodukcji kwasu żołądkowego. Aloes działa też na niedokwaśność żołądkową.

Miąższ aloesowy działa bakteriostatycznie i w pewnym stopniu zapobiega rozwojowi bakterii odpowiedzialnej za powstawianie wrzodów żołądka Helicobacter pylori. Wobec uporczywości i skłonności tej bakterii do nawrotów, picie aloesu powinno wspomagać leczenie farmakologiczne i pomagać w dojściu do równowagi po przebytej kuracji antybiotykowej. Aloes skutecznie stwarza niekorzystne warunki do rozwoju tej niezwykle wytrzymałej i trudnej do wyzbycia się bakterii.

W przypadku istniejącego już problemu z wrzodami, aloes to naturalne błogosławieństwo dla tych dolegliwości przewodu pokarmowego. Działa nie tylko przeciwbólowo, ale przyspiesza również krzepnięcie krwi, działa bakteriobójczo, dezynfekuje, przyspiesza gojenie, ale przede wszystkim przeciwdziała nadmiernemu wydzielaniu się kwasów żołądkowych.

Aloes w jelitach – ułatwianie prawidłowego wchłaniania pokarmów regularne picie aloesu poprawia trawienie i przyswajanie białek w jelicie cienkim, co w związku z tym zmniejsza aktywność bakterii gnilnych w jelicie grubym.

Stolec zostaje lepiej nawodniony, co usprawnia jego transport przez jelito grube i w efekcie wydalanie.

Więc regularne picie aloesu poprawia częstotliwość wypróżnień przy wyraźnym skróceniem czasu przejść mas jelitowych przez jelito grube. Fakt ten wskazuje na tonizujące i regulujące działanie miąższu w jelitach, bez powodowania biegunki i innych działań ubocznych.

Nawodnienie ma też istotne znaczenie dla prawidłowego wchłaniania soli mineralnych w okrężnicy. Mimo, że część mikro – i makroelementów mineralnych wchłania się w jelicie cienkim, w okrężnicy odbywa się tzw. reabsorbcja soli mineralnych z bardzo bogatych w nie treści jelitowych. W tym miejscu rodzi się większość kłopotów z niedoborami mineralnymi u żyjących współcześnie ludzi. Żywność zawiera zbyt mało mikro – i makroelementów i dodatkowo mamy kłopoty z ich prawidłowym ich przyswajaniem. Aloes może tu nam pomoc na dwa rożne sposoby:

  1. pomiary zmian odczynu pH w środowisku żołądkowo-jelitowym wykazały, że aloes we wszystkich przypadkach zadziałał jak czynnik alkalizujący. U wszystkich badanych odczyn treści jelitowej zbliżył się do wartości optymalnej w tym organie (pH około 5)
  2. badania mikrobiologiczne stolca wykazały o wiele mniejsza zawartość przede wszystkim drożdżaków. Stwierdzono natomiast wzrost stężenia bakterii symbiotycznych. Aloes stwarza przyjaznym szczepom bakteryjnym znakomite środowisko do rozwoju. A są one ważne, ponieważ produkują niezbędne enzymy, niektóre witaminy a nawet ciała odpornościowe.

Oprócz spożywania Miąższu Aloe Vera – w przypadku problemów z wrzodami czy samą Helicobacter pylori, proponowane jest dodatkowo spożywanie: Czosnku z tymiankiem – Forever Garlic-Thyme . Jest to doskonałe połączenie mające również wpływ na czystość i dobrą zawartość naszych jelit – oba produkty mają właściwości odkażające, bakterio i grzybobójcze. To połączenie czosnku z tymiankiem, jest tyle cenne, że jeden ma zadanie nawilżać, drugi działa bakteriobójczo. Ta para jest tutaj nierozerwalna. Czosnek hamuje rozrost niekorzystnych organizmów w jelitach: grzybów, drożdżaków i bakterii – np. Candida albicans, uszkadzając błonę komórkową grzybów, przez co giną. Niszczy wirusy, powoduje usuwanie pasożytów z jelit. Dezynfekuje i odkaża jelita, odrobacza.Tabletki Forever Garlic – Thyme są wyjątkowe ponieważ one dzięki ochronnej powłoczce potrafią dotrzeć do jelita i tak dopiero rozpocząć swoje lecznice działanie. Spożywanie samego naturalnego czosnku niestety nie da nam tego efektu, dlatego iż jego właściwości będą już na samym początku zneutralizowane poprzez kwas solny.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Rodzina, Zdrowie i uroda, Życie codzienne i oznaczony tagami , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>